Bhí Lord Caterham ag iarraidh imeacht le deich nóiméad anuas.
Dúirt sé slán faoi dhó agus chuaigh sé síos dhá chéim den trí chéim ag doras a chlub. Bhog sé a lámh chun tacsaí a stopadh. Ach ní raibh sé in ann imeacht. Bhí George Lomax fós ag coinneáil lapél a chóta.
Fear ramhar, dearg-aghaidheach ab ea Lomax. Bhí post tábhachtach aige sa rialtas agus bhí sé ar eolas faoi sin. Ní raibh sé ag coinneáil an lapéil ar bhealach feargach — ní raibh sé críochnaithe lena chuid cainte fós.
"Tá an scéal simplí, a Caterham," ar sé. "Cóisir fiach. Níl sé foirmiúil. Deireadh na seachtaine."
"Ag Chimneys," arsa Lord Caterham, gan aon fhonn air.
"Ag Chimneys. Tiocfaidh an Prionsa Micheál Déardaoin. Tá cúrsaí an rialtais an-cháiréiseach, mar is eol duit. Ní féidir linn cainteanna oifigiúla a dhéanamh go poiblí. Ach tá lamháltais ola an-tábhachtacha i gceist anseo agus caithfimid iad a shocrú."
"Sea," arsa Lord Caterham. "Tuigim."
"Cóisir sa teach. Daoine óga, gluaiseacht, callán — rud a bhreathnaíonn nádúrtha ón taobh amuigh." Scaoil Lomax an lapél ar feadh soicind chun comhartha a dhéanamh, ansin rug sé air arís. "Fanfaidh mé féin ag an Abbey, ar ndóigh. Ní féidir liom bheith le feiceáil ag Chimneys go hoscailte. Tiocfaidh Bill Eversleigh chuig do chóisir agus iompróidh sé teachtaireachtaí eadrainn. Ba mhaith liom freisin go n-iarrfá ar Herman Isaacstein teacht."
"An fear airgeadais?"
"Beidh sé úsáideach. Cúpla duine eile — daoine óga deas, simplí — chun an pictiúr a chríochnú."
Smaoinigh Lord Caterham ar seo. "An bhfuil aon rud eile ann?"
Bhí. D'athraigh cuma Lomax agus bhí sé níos dáiríre anois.
"Cuimhní cinn an Chunta Stylptitch."
D'fhan Lord Caterham csúin.
"Fuair Stylptitch bás trí mhí ó shin. Chaith sé blianta ag scríobh cuntas iomlán ar chúrsaí polaitiúla na Herzoslováice le tríocha bliain anuas. Má fhoilsítear na cuimhní cinn sin mar atá siad anois, tiocfaidh gach socrú atá déanta againn leis an bPrionsa Micheál i mbaol."
"Droch-scéalta don teaghlach Obolovitch?"
"I measc rudaí eile. Tá rud eile ann freisin—" Stad Lomax. "Tá a fhios agat, is dóigh liom, go dtarla rud éigin ag Chimneys roinnt blianta ó shin. Rud a réitíodh go ciúin agus nach raibh mórán caint air ina dhiaidh sin."
Bhreathnaigh Lord Caterham air ar bhealach neamhchinnte. "Is cuimhin liom rud éigin mar sin a chloisteáil."
"Bhí Stylptitch ag Chimneys ag an am sin. Creidimid go raibh a fhios aige cad a tharla agus go bhfuil sé scríofa go hiomlán aige. Cuma cén fáth a scríobh sé é, is cuma."
"Ar ndóigh," arsa Lord Caterham, agus fuacht ag teacht air.
"Tógadh an lámhscríbhinn as Páras roinnt seachtainí roimh bhás Stylptitch agus cuireadh chuig Ceanadach í — James McGrath, atá ag teacht ar ais ón Afraic faoi láthair. Tiocfaidh an Granarth Castle isteach amárach. Beidh an lámhscríbhinn ag McGrath. Ba mhaith linn labhairt leis, iarraidh air moill a chur ar an bhfoilsiú, agus na cuimhní cinn a chur in eagar sula rachaidh siad i gcló."
"Agus ba mhaith leatsa go labharfainn leis."
"Shíl muid go bhféadfadh Chimneys féin bheith úsáideach ansin freisin. Cuireadh chuig an gcóisir — an deis an Prionsa Micheál a bhuaileadh — d'fhéadfadh sé a bheith i bhfad níos sásta cabhair a thabhairt."
"Ní réitím le Canadaigh," arsa Lord Caterham go daingean.
Ghlac Lomax leis sin. "Caithfidh duine eile McGrath a láimhseáil mar sin. Duine séimh. Duine cáiréiseach. Bean, b'fhéidir — tá sé oiriúnach don chás seo."
"Tá Bundle ann," arsa Lord Caterham, ach chroith sé a cheann ansin. "Níl. Cheapfadh sí go raibh an scéal ar fad amaideach. Déarfadh sí leis sin go díreach, is dócha."
"Níl sí oiriúnach ar chor ar bith," d'aontaigh Lomax.
"Virginia Revel," arsa Lord Caterham. Bhí cuma níos fearr air den chéad uair sa gcomhrá. "Is í an bhean is dathúla i Londain í."
Chroith Lomax a cheann. "Tá eolas aici ar chúrsaí na Herzoslováice. Bhí a fear céile ag an ambasáid sa Herzoslováic roimh bhás dó. Tuigeann sí an cúlra agus ní bheidh gá gach rud a mhíniú di ón tús." Stad sé. "Sea. Is rogha iontach í an Bhean Revel."
Bhí an scéal socraithe, is cosúil.
Scaoil Lomax an lapél.
Bhog Lord Caterham go tapa don duine ar chuair é. Bhí sé ar an gcosán agus a lámh in airde aige chun tacsaí a stopadh sular tháinig Lomax síos na céimeanna go hiomlán.
"Déanfaidh tusa na socruithe, mar sin," arsa Lord Caterham. Ní ceist a bhí ann.
"Déanfaidh mé gach rud," arsa Lomax, ar bhealach fir a dhéanann gach rud i gcónaí.
Dhruid doras an tacsaí. Shocraigh Lord Caterham siar ina shuíochán agus smaoinigh sé, le míshásamh mór, go raibh an deireadh seachtaine chun bheith ina chrá croí. Chimneys á oscailt, strainséirí i ngach seomra, cúrsaí polaitiúla ag an mbord dinnéir, agus Ceanadach le láimhseáil ar bharr gach rud eile.
Ansin smaoinigh sé ar Virginia Revel, agus mhothaigh sé i bhfad níos fearr.