Bhí an Cigire Badgworthy ag a dheasc ar leathuair tar éis a hocht nuair a bhain an teileafón gleo as.
D'éist sé ar feadh dhá nóiméad. "Go maith, a thiarna," ar sé, agus chuir sé síos an gléas go cúramach.
"A Johnson," ar sé leis an garda a bhí ina sheasamh ag an bhfuinneog, "maraíodh duine i gCiminéid."
Dhírigh Johnson é féin. "Marú, a sáirsint?"
"Duine de chuid aíonna Thiarna Caterham. Duine coimhthíoch. Fuarthas é lámhachta ar maidin. Fuinneog oscailte, lorg cos taobh amuigh." Rug Badgworthy ar a hata. "Faigh an Dochtúir Cartwright."
Nuair a fuair siad Cartwright, bhí sé ar bís. Bhí sé óg agus lán fuinnimh. Dúirt sé, agus é ag tosú an ghluaisteáin, nach raibh rud mar seo sa cheantar ó lámhaigh Tom Pearse a chailín. Bhí an dá rud suimiúil go gairmiúil, dar leis.
Ag tiomáint dóibh, bhí súil rúnda ag Badgworthy nach nglaofaí ar Scotland Yard. Níor shíl sé go mairfeadh an súil sin fada, ach choinnigh sé é ar feadh tamaill.
Ag dul thar an Jolly Cricketers, mhoilligh Cartwright beagán. Bhí fear ina sheasamh sa doras. Fear leathan guaillí, donnta ag an ngrian, agus é ag féachaint ar an mbóthar gan aon chuma ar leith.
"Strainséir," arsa Cartwright.
"Tháinig sé isteach aréir," arsa Johnson. "Níor tháinig sé ar an traein. Tá mo dheartháir ag an stáisiún agus bheadh a fhios aige."
"Cé a tháinig ar an traein mar sin?" d'fhiafraigh Badgworthy.
Bhí an t-eolas sin go maith ag Johnson. Tháinig an Bantiarna Eileen Brent agus beirt fhear ar an traein ag 3:40. Tháinig Tiarna Caterham, duine coimhthíoch, giolla an duine choimhthíoch, agus Uasal Eversleigh ar an gceann ag 5:40. Tháinig Bean Revel agus fear eile a raibh cuma choimhthíoch air, ceann maol agus srón cham air, ar an gceann ag 7:25. Tháinig cailín aimsire Bean Revel ar an gceann ag 8:56.
D'fhéach Badgworthy siar ar an Jolly Cricketers agus iad ag casadh an choirnéil. "Fiafraigh díobh siúd ar an mbealach ar ais," ar sé.
---
Ghlac Tredwell leo ag doras Chiminéid go socair. Thug sé tríd an teach iad go dtí seomra príobháideach Thiarna Caterham.
Bhí Tiarna Caterham ina sheasamh agus míshástacht air. Mhínigh sé go raibh an corp sa Seomra Comhairle, nach raibh sé tar éis aon rud a bhogadh, go bhfuair cailín aimsire é agus go raibh sí ag scréachail, agus go raibh an gnó ar fad uafásach.
"Ainm an mhairbh, a thiarna?" d'fhiafraigh Badgworthy.
D'oscail Tiarna Caterham a bhéal. Dhún sé é. D'oscail sé arís é. Rith cuid mhaith cuma thar a aghaidh sula ndúirt sé, le beagán údaráis, "An Cunta Stanislaus."
Thug Badgworthy faoi deara an mhoill agus ní dúirt sé faic.
D'oscail an doras agus tháinig bean óg isteach. Gruaig dhorcha uirthi, í díreach agus muiníneach, ag gluaiseacht mar a bheadh úinéir an tí ann.
"A Dhaid," ar sí, "chuir mé fios air. Tá sé ag teacht anois díreach. Deir sé go gcaithfear gach rud a choinneáil faoi rún."
Chonaic Badgworthy go raibh faoiseamh éigin ar Thiarna Caterham. "Sin é go díreach a déarfadh George Lomax," ar sé. "Nuair a thiocfaidh sé, ní bheidh aon ghnó agam leis an gceist seo a thuilleadh."
Ghlán an Dochtúir Cartwright a scornach. "Bhí tú éiginnte, a thiarna, faoin ainm -- "
D'fhéach Tiarna Caterham agus a iníon ar a chéile go tapa. Ní raibh mórán le léamh uaidh, ach chuir Badgworthy an méid sin i gcuimhne.
"An Cunta Stanislaus," arsa Tiarna Caterham arís, le beagán níos mó dínitiúlachta.
---
Bhí an Seomra Comhairle fada agus clúdaithe le darach. Bhí trí fhuinneog Fhrancach ann a d'oscail amach ar an gclós. Bhí tábla fada sa lár, cófraí darach ar na ballaí, agus cathaoireacha ársa. Bhí boladh deataigh agus snasáin ann.
Bhí an fear ina luí ar a dhroim in aice leis an tábla, a dhá lámh leathnaithe amach. Fear mór a bhí ann. Níor bhreá an radharc anois é.
Chrom Cartwright síos chuige láithreach.
Chuaigh Badgworthy go dtí na fuinneoga Francacha. Bhí an ceann láir dúnta ach ní raibh sé glasáilte. Taobh amuigh, sa chré bhog, bhí lorg cos ann, ag dul chuig an bhfuinneog agus ag dul uaithi arís.
"Ba cheart go mbeadh lorg ar an urlár freisin," ar sé.
"Bhí an cailín aimsire ag snasadh," arsa an Bantiarna Eileen ón doras. Bhí sí tar éis teacht isteach gan cuireadh agus níor chuimhnigh éinne cur ina coinne. "Tháinig sí isteach roimh an solas chun na cuirtíní a tharraingt agus thosaigh sí ar an urlár. Bhí an corp ar an taobh eile den tábla uaithi. Níor aimsigh sí é go dtí gur tháinig sí timpeall."
D'fhéach Badgworthy ar an urlár. Bhí sé snasta go hard ar thaobh na bhfuinneog. Ní dúirt sé faic.
"Bhuel," arsa Tiarna Caterham ó chúl an tseomra, "fágfaidh mé sibh leis. Tá George Lomax ag teacht ó Wyvern Abbey agus beidh sé in ann gach rud a mhíniú níos fearr ná mé féin." Bhí sé imithe sula bhféadfadh éinne é a choinneáil.
---
Bhí Tredwell ag fanacht leis sa halla agus an scéala aige go raibh bricfeasta réidh.
"Ní féidir liom greim ar bith a ithe," arsa Tiarna Caterham, agus chuaigh sé díreach go dtí an seomra bia, áit ar chuir sé duáin agus bagún ar a phláta.
Bhí a iníon ag an tábla cheana féin le huibheacha agus bagún agus an phost maidine. Níor bhreathnaigh sí buartha. Shuigh Tiarna Caterham síos agus chuir sé é féin chun na nduán.
"Dúirt mo dhochtúir liom," ar sé tar éis nóiméid, "imní a sheachaint."
"Sea," arsa Bundle.
"Tá Lomax ag déanamh litreacha ó a seacht a chlog. A seacht a chlog." Stad sé. "Uibheacha poitseáilte, le do thoil."
Thug Tredwell na huibheacha poitseáilte. D'fhéach Tiarna Caterham orthu.
"Tóg uaim iad," ar sé. "Ní féidir liom uibheacha poitseáilte a ithe."
D'imir Tredwell iad gan focal.
"D'fhéadfadh sé gur Isaacstein a rinne é," arsa Tiarna Caterham, ag filleadh ar na duáin.
D'ardaigh Bundle a ceann. "Tháinig sé anseo go sonrach chun bualadh leis an bhfear marbh."
"Go díreach."
"Mar sin cén fáth a maródh sé é?"
Smaoinigh Tiarna Caterham air sin. "Níl a fhios agam," ar sé. "Níl sé ár ngnó ar aon nós. D'fhéadfadh sé a bheith anseo ar ball, éiríonn siad go luath, an cineál sin."
Tháinig gluaisteán go tapaidh suas an cabhsa.
"Sin Lomax," arsa Bundle.
Ghlaoigh siad tríd an bhfuinneog. Nóiméad ina dhiaidh sin, thug Tredwell George Lomax isteach tríd an doras tosaigh. Fear ard a bhí ann agus cuma air go raibh ualach trom á iompar aige. Tháinig sé isteach sa seomra bia agus sheas ag an tábla. Dhiúltaigh sé, ceann ar cheann, do dhuáin, do haddock, d'uibheacha agus bagún, agus d'uibheacha poitseáilte.
"Tubaiste uafásach," ar sé. "Caithfear é a choinneáil faoi rún. Tá leasanna náisiúnta i gceist. Na lamháltais amháin -- " Stop sé. "An bhfuil a fhios ag éinne?"
"Mise," arsa Tiarna Caterham, "Bundle, na póilíní áitiúla, an Dochtúir Cartwright, agus na seirbhísigh go léir."
Dhún George a shúile ar feadh nóiméid.
"Ní féidir corp marbh a choinneáil faoi rún," arsa Tiarna Caterham. "Caithfear é a adhlacadh."
D'oscail George a shúile. Tháinig cuma níos ciúine air, mar dhuine a bhog ó scaoll go gníomh. "Ní mór dúinn Battle a fháil," ar sé. "An Ceannfort Battle ó Scotland Yard. Duine faichilleach. Rinne sé gnó na gcistí Páirtí go maith." D'fhéach sé ar Bundle agus stop sé.
Shuigh sé síos, thóg sé leabhrán beag amach, agus scríobh sé sraith teileagram go tapaidh. Bhí ceann díobh dírithe ar Bharún Lolopretjzyl.
Léigh Bundle é os ard agus deacracht uirthi.
"Ní bheidh an oifig phoist sásta leis seo," ar sí.
Shín George di iad go léir. "Is é an rud is fearr duit a dhéanamh, a Caterham, ná gach rud a fhágáil i mo lámhasa."
"Go fonnmhar," arsa Tiarna Caterham, agus bhí sé ina sheasamh agus ag gluaiseacht i dtreo an dorais sula raibh an focal déanach ráite ag George. "Tá Ciminéid ar fáil duit go hiomlán, a George. Go hiomlán." Dhún an doras go ciúin ina dhiaidh.
Bhailiigh Bundle na teileagraim agus d'imigh sí chun iad a sheoladh. Dhírigh George Lomax a chasóg, chuir sé a ghuaillí siar, agus d'imigh sé ag lorg an tSeomra Comhairle.