Threoraigh Virginia isteach sa staidéar é. Chrom Anthony os cionn an fhir sa chathaoir agus scrúdaigh sé go gasta é.
"Tá sé fós te," ar seisean. "Tá sé marbh le níos lú ná leathuair an chloig. Is dócha gur maraíodh é díreach roimh theacht isteach duit." D'éirigh sé díreach. "Do cailín aimsire — an tháinig sí isteach sa seomra seo?"
"Níor tháinig."
"Ach an bhfuil a fhios aici gur tháinig tusa isteach?"
"Tá. Tháinig sí go dtí an doras chun labhairt liom."
"Tá sin mí-ámharach. Dá bhfaighfeadh sibh beirt é nuair a tháinig sibh ar ais, bheadh sé soiléir go raibh sé marbh roimh theacht duit. Mar atá cúrsaí, d'fhéadfadh duine a rá go raibh sé beo nuair a tháinig tú."
D'fhéach Virginia ar an bhfuinneog. "Cén fáth nár chuala Elise an urchar?"
Mar fhreagra, rinne carr torann mór sa tsráid thíos. Rinne Anthony comhartha i dtreo na fuinneoige oscailte. "Ní baile ciúin é Londain. Ní thabharfadh duine faoi deara urchar gunna."
D'fhéach Virginia síos ar an bhfear marbh. "Tá cuma Iodálach air."
"Is dócha go raibh. Bhí sé ina fhreastalaí de ghnáth, agus dhéanadh sé dúmhál mar obair eile. Sílim go raibh Giuseppe air." Chonaic sé an t-ionadh ar a haghaidh. "Níl mé mar Sherlock Holmes, faraor — bhí mé ag cailleadh. Míneoidh mé níos déanaí. Tháinig sé anseo, thaispeáin sé litreacha duit, agus d'iarr sé airgead. D'íoc tú leis."
"Daichead punt."
"Bhí sin míchríonna." Shín sé a lámh amach. "An sreangscéal."
Thug sí dó é. Léigh sé é faoi dhó. "Seoladh é ó Barnes. Bhí tú ag Ranelagh tráthnóna inniu — agus mar sin d'fhéadfadh duine a rá gur sheol tú féin é." Dhún sé é agus thug ar ais di é. Ansin thóg sé a chiarsúr, chuir sé timpeall ar a lámh go cúramach é, agus thóg sé an gunna den urlár.
Stop sé.
"A Miss Revel." Bhí athrú ar a ghuth. "An bhfaca tú an gunna seo riamh roimhe seo?"
"Ní fhaca."
"An bhfuil tú cinnte? Nach raibh gunna agat riamh?"
"Ní raibh. Cén fáth a bhfuil tú ag cur na ceiste arís agus arís eile?"
Shín sé amach é ionas go bhféadfadh sí é a fheiceáil go soiléir. Bhí sé beag agus airgid, agus bhí focal amháin greanta ar an gcosán: *Virginia*.
D'fhéach sí air. "Tá sin dodhéanta."
D'fhéach sé ar a haghaidh agus bhí sé sásta. Threorigh sé go dtí cathaoir í agus shuigh sé ar imeall an deasc.
"Dhá fhéidearthacht," ar seisean. "An chéad cheann: tá Virginia eile ann — an bhean a scríobh na litreacha sin. Lean sí an fear seo, mharaigh sí é, thóg sí na litreacha ar ais, agus d'imigh sí. An dara ceann: bhí sé i gceist ag an duine a mharaigh é an milleán a chur ortsa, agus b'fhéidir gurbh é sin an fáth ar tharla an rud ar fad. Smaoinigh ar a raibh ar eolas acu. Bhí d'seoladh ar eolas acu. Bhí a fhios acu faoi do theach beag i Datchet. Bhí a fhios acu faoi do theach agus do chailín aimsire. Bhí a fhios acu go raibh tú ag Ranelagh tráthnóna inniu agus d'úsáid siad sin chun an sreangscéal a chruthú. Tá duine éigin ag faire ort go géar. An bhfuil naimhde agat den chineál sin?"
"Níl a fhios agam."
"Mar sin caithfimid smaoineamh ar cad ba cheart a dhéanamh." Leag sé an gunna síos ar an deasc. "Rogha A: glaoimid ar na póilíní. Tá seasamh maith agat, tá cuntas réasúnta agat, agus tá seans maith go n-éireoidh leat — ach ní rá é gur cinnte. Rogha B: bainim réiteach as an gcorp. Bhí mé i gcónaí fiosrach faoi an bhféadfaí é a dhéanamh i gceart, agus ní raibh an deis agam riamh roimhe seo." Stop sé. "Tá rogha eile ann freisin — na póilíní, ach an gunna a choinneáil siar agus na litreacha dúmháil a choinneáil siar, má tá siad fós air."
Chuardaigh sé pócaí an fhir mhairbh lena chiarsúr fós thart ar a lámh. Bhí siad folamh ar fad — ró-fholamh, thuig sé, do dhuine a tháinig isteach ón tsráid. Ach nuair a chuir sé a lámh le líneáil an chóta, bhrath a mhéara rud éigin. Bhí píosa beag páipéir titim trí pholl agus bhí sé sáinnithe in aghaidh an tseama. D'oibrigh sé saor é agus léigh sé os ard é.
"*Chimneys. 11:45. Déardaoin.*"
Shuigh Virginia suas. "Tá sin iontach."
"Cén fáth?"
"Táim ag dul go Chimneys anocht."
Chas sé chuici go gasta. "Abair sin arís."
"Táim ag dul go Chimneys. Teach Lord Caterham i Worcestershire. Tá siad ag súil liom anocht."
Bhí Anthony ciúin ar feadh nóiméid. "Bhí duine éigin ag iarraidh go mór cosc a chur ort dul ann. Má ghlaoim ar na póilíní anois, ní bheidh tú ag Chimneys anocht ná amárach. Agus sílim gur cheart duit dul. Sílim go gcuirfidh do theacht isteach as go mór don duine a eagraigh an rud ar fad seo." D'fhéach sé uirthi go socair. "An gcuirfidh tú do chúrsaí i mo lámhasa?"
"Cuirfidh," ar sise. "Sílim go gcuirfidh."
"Maith. Rogha B. Ní mór dúinn Elise a fháil amach as an teach ar dtús."
Chuaigh Virginia go dtí an halla agus ghlaoigh sí suas na staighrí. "Elise — caithfidh tú dul go Caron's i Bond Street le haghaidh mo Chypre. Sea, anois — agus má tá siad dúnta, triail an brainse eile i Regent Street. Ná tar ar ais; téigh díreach go dtí an stáisiún agus beir an chéad traein. Leanfaidh mé go gairid."
Dúnadh an doras tosaigh.
Chuaigh Anthony síos go dtí an íoslach agus roghnaigh sé cófra mór.
---
Nuair a tháinig Virginia síos an staighre ina gúna taistil donn agus a hata oráiste, bhí an cófra ceangailte cheana féin agus bhí sé ina sheasamh sa halla.
"Tóg tacsaí go Paddington," arsa Anthony. "Cuir do chuid bagáiste ann — téann an cófra leis. Ag an ardán, siúil thart orm agus lig don ticéad seomra coimeádta titim uait. Beidh cuma orm go bhfuilim á thabhairt ar ais duit, ach coinneoidh mé é. Ansin téigh ar aghaidh go Chimneys agus fág an chuid eile fúmsa."
"Ba cheart dom leithscéal a ghabháil," arsa Virginia, "as imeacht agus corp marbh a fhágáil le strainséir iomlán."
"Ní chuireann sé isteach orm ar chor ar bith. Cara liom — Jimmy McGrath — déarfadh sé go n-oireann cúinsí mar seo dom go maith."
Stop Virginia lena lámh ar an doras. "Cén t-ainm a dúirt tú?"
"Jimmy McGrath. Cén fáth?"
"Chuala mé an t-ainm sin. Le gairid." D'fhéach sí air ar feadh nóiméid. "An féidir leat teacht go Chimneys?"
"Feicfidh tú mé go luath," ar seisean. "Imigh leat."
Chuaigh sise amach an doras tosaigh. Chuaigh seisean amach an doras cúil.
---
Chuaigh an plean ar aghaidh go réidh. Bhí Anthony ar an ardán nuair a shiúil Virginia thart, agus chrom sé chun an ticéad a thógáil den urlár go nádúrtha, amhail is go raibh sé á thabhairt ar ais di tar éis di é a ligean titim. Cheannaigh sé Morris Cowley athláimhe níos luaithe sa lá, agus nuair a d'imigh sí, thóg sé an carr agus d'fhill sé ar Paddington le haghaidh an chófra.
Tiomáin sé siar as Londain — Notting Hill, Shepherd's Bush, Goldhawk Road, Brentford, Hounslow — go dtí gur imigh na sráideanna agus go raibh bóthar oscailte roimhe. Ar an mbealach idir Hounslow agus Staines, stop sé, chuir sé láib ón imeall ar an gclár uimhreach, agus d'fhan sé go raibh an bóthar glan ar gach taobh. D'oscail sé an cófra, thóg sé an corp amach, agus leag sé é ag taobh an bhóthair ar taobh istigh de chasadh áit nach bhfeicfeadh soilse ag dul thart é. Thóg an obair sin nóiméad agus leath.
Tiomáin sé ar aghaidh go Burnham Beeches. Roghnaigh sé crann mór ann, dreapaigh sé é — rud nach raibh éasca, thuig sé — agus bhruigh sé an gunna, fillte i bpáipéar donn, isteach i bpoll beag in aice leis an gcrann féin in aice le barr an chrainn. Bhí sé sásta gur áit mhaith í. De ghnáth cuardaíonn daoine ar an talamh nó i locháin nuair a bhíonn siad ag lorg arm. Ní fhéadfadh mórán daoine an crann sin a dhreapadh, agus ní chuimhneodh aon duine acu féachaint ansin.
D'fhill sé ar Paddington, d'fhág sé an cófra folamh ag seomra coimeádta na dteachtanna, agus chuaigh sé ar ais isteach sa charr. Smaoinigh sé ar bhia, d'fhéach sé ar a uaireadóir, agus chinn sé gan aon ní a ithe. Chuir sé peitreal sa tank agus thiomáin sé ó thuaidh.
---
Ar leathuair tar éis a haon déag, stop sé an Morris ar lána taobh le balla páirce Chimneys. Dreapaigh sé an balla agus rith sé trasna an pháirce dorcha i dtreo an tí. Áit éigin lastall de na crainn, bhuail clog ceathair ceathrú. Bhí sé beagnach 11:45 — an t-am a bhí scríofa ar an bpíosa páipéir.
Tháinig sé amach as na crainn agus onto an téarás. Bhí an teach dorcha ciúin roimhe.
Ansin chuala sé urchar ó áit éigin istigh.
D'fhan sé. Tháinig tost — gan guthanna, gan gluaiseacht, gan tuilleadh fuaime ar bith. Thriail sé fuinneoga Francacha sa treo as ar tháinig an t-urchar. Faoi ghlas. Thriail sé cinn eile ar an téarás, agus chuala sé... faic. Dúirt sé leis féin b'fhéidir gurbh é fiagaí sa choill taobh thiar de. Ní raibh sé iomlán cinnte.
Siúil sé ar ais trasna na páirce. Ag an mballa, chas sé agus d'fhéach sé suas ar an teach.
Las solas i gceann de na fuinneoga ar an gcéad urlár. Nóiméad ina dhiaidh sin, chuaigh sé as.
Bhí an teach dorcha arís.