Sna laethanta roimh an bhfiosrúchán, ní raibh Poirot ag Styles go minic.
Bhuail sé le Mr. Wells, an dlíodóir, dhá uair, agus chaith sé uaireanta fada ag siúl ar bhóithre na tuaithe. Níor inis sé aon rud do Hastings faoin obair a bhí ar siúl aige.
Tráthnóna Dé Céadaoin, shiúil Hastings amach go feirm Raikes, agus bhí sé ag súil go bhfaigheadh sé Poirot ann. Níor fhair. Ar an mbealach ar ais, thosaigh sé ag caint le seanfhear oibre feirme — fear críonna a bhí sásta le comhluadar.
"Bhí do chara coimhthíoch anseo," arsa an fear, agus thuairiscigh sé Poirot go maith — beag, géar, cainteach. Bhí sé ag an bhfeirm níos mó ná uair amháin.
Ansin rinne an fear miongháire, agus dúirt sé go raibh duine uasal ó Styles Hall ag teacht go rialta freisin. Bhí sé flaithiúil le hairgead, an duine sin.
Shiúil Hastings ar ais go Styles agus mothú fuar ina bholg. Alfred Inglethorp. Bhí sé ag tabhairt airgid do dhuine ag an bhfeirm sin — don bhean óg ann, cheap Hastings. Bhí gach rud a shíl Evelyn Howard fíor. Bhí gráin air.
Fuair sé Poirot ag Styles agus d'inis sé dó. D'éist Poirot agus chroith sé a cheann, amhail is go raibh a fhios aige é cheana. Ach bhí rud eile ar a intinn fós. Bhí sé ag cur ceiste ar Dorcas arís agus arís eile — ag bricfeasta, sa halla, ag amanna éagsúla — faoi am na hargóna a chuala sí. Gach uair, mhol sé di gur ar a ceathair a chlog a tharla sé, ní ar a leathuair tar éis a trí. Agus gach uair, thug Dorcas an freagra céanna dó. Bhí sí cinnte go raibh na guthanna ann ar a laghad uair an chloig sular thug sí tae ar a cúig. Ní raibh sí ag dul a hathrú a hintinn mar gheall ar fhear beag Beilgeach a bhí ag cur an cheiste chéanna uirthi arís agus arís eile.
---
Ar maidin Dé hAoine, bhí an fiosrúchán ar siúl ag an Stylites Arms sa sráidbhaile. Tháinig Poirot agus Hastings go luath agus shuigh siad gar don chúl. Níor glaodh mar fhinné iad.
Bhí John Cavendish ar dtús. D'aithin sé corp a mháthar agus d'inis sé conas a dhúisigh sé go luath ar maidin, chuaigh sé go dtí a seomra, agus fuair sé í ag fáil bháis.
Ansin glaodh ar an speisialtóir ó Londain, Dr. Bauerstein. Sheas sé go díreach agus thug sé a fhianaise go soiléir. Fuair Mrs. Inglethorp bás ó nimh stricníne. Fuarthas go leor den nimh ina corp chun a thabhairt le fios gur ghlac sí ar a laghad trí cheathrú gráin, agus b'fhéidir níos mó. Dúirt sé go raibh sé an-neamhchosúil gur tharla sé trí thimpiste. Ní raibh stricníne coitianta i dtithe, agus bhí a díol teoranta. Dhearbhaigh sé freisin go raibh Mrs. Inglethorp i dtinneas crampach nuair a tháinig sé go Styles. Sular chaill sí a meabhair, lig sí dhá focal aisti: *Alfred — Alfred —*
D'fhiafraigh an Cróinéir an bhféadfadh an stricníne a bheith curtha sa chaife a dhoirt Alfred Inglethorp dá bhean chéile tar éis dinnéir.
Mhínigh Dr. Bauerstein an deacracht. Oibríonn stricníne laistigh de uair go dhá uair tar éis í a shlogadh. Bheadh caife an dinnéir tógtha timpeall a hocht a chlog tráthnóna. Ach níor tháinig comharthaí Mrs. Inglethorp go dtí go luath ar maidin. Bhí an bhearna sin ró-fhada. Glacadh an nimh níos déanaí san oíche, is dócha.
Thóg an Cróinéir ceist faoin gcacó a rinne Mrs. Inglethorp di féin san oíche.
Dúirt Dr. Bauerstein gur thástáil sé an cacó sin é féin. Ní raibh stricníne ann.
Taobh le Hastings, rinne Poirot fuaim bheag — ní gáire, ach gar dó.
"Bhí a fhios agat," arsa Hastings de chogar. "Éist," arsa Poirot.
Bhí Dr. Bauerstein ag míniú cheana féin. Bhí blas an-searbh ar stricníne. Fiú tuaslagán lag, d'aithneofaí é. Ní raibh blas láidir ag cacó agus ní chlúdódh sé searbhas den chineál sin. Ach bhí blas cumhachtach searbh ag caife agus chlúdódh sé é go hiomlán. Bhí an caife níos dóchúla fós mar mhodh. Ar an drochuair, bhris an cupán agus ní fhéadfaí é a thástáil.
Tháinig Dr. Wilkins ina dhiaidh agus dhearbhaigh sé gach rud a dúirt a chomhleacaí. Ansin labhair sé faoi fhéinmharú go díreach. Bhí croí lag ag Mrs. Inglethorp ach bhí sí réasúnta sláintiúil ar shlite eile agus bhí a meabhair go hiomlán ceart. Bhí sé, ar sé, i measc na ndaoine deireannacha a shíl sé a thógfadh a saol féin.
Ansin glaodh ar Lawrence Cavendish. Thug sé a fhianaise go drogallach, mar dhuine a chinn rud deacair a rá agus a bhí ag iarraidh go mbeadh sé thart. Bhí a mháthair ag tógáil tónaigh ó Dr. Wilkins, tónach a raibh stricníne ann. An bhféadfadh sé, mhol sé, go raibh míniú ar a bás i méid mall den nimh ag carnadh ina corp le himeacht ama? Nó b'fhéidir ró-dhóis timpiste?
Ghabh an Cróinéir buíochas leis agus ghlaoigh sé ar Dr. Wilkins arís.
Níor bhí Dr. Wilkins míchineálta, ach bhí sé cinnte. Bhíodh comharthaí fada agus feiceálacha ag nimhiú carnadh stricníne. Ní raibh aon cheann ann. Maidir le ró-dhóis timpiste ón mbuidéal leighis: bheadh ar Mrs. Inglethorp beagnach an buidéal iomlán a ól chun an méid a fuarthas ina corp a mhíniú. Ní timpiste a bhí ansin; bhí sé ina rud eile ar fad.
Glaodh ar Dorcas ansin chun an pointe seo a dhearbhú. Dúirt sí gur ghlac Mrs. Inglethorp a dóis deireanach den tónach ar an lá a fuair sí bás. Bhí an buidéal beagnach folamh cheana féin.
Ní luadh teoiric Lawrence arís.
Ansin d'inis Dorcas an méid a d'inis sí do Phoirot agus do Hastings — an argóint a chuala sí tráthnóna Dé Máirt, na guthanna arda ón gcomhla dúnta, focail Mrs. Inglethorp faoi nach stopfaí í rud éigin a dhéanamh.
Glaodh ar Mary Cavendish ina dhiaidh sin. Dúirt sí gur dhúisigh a clog aláraim í ar a ceathair go leith ar maidin, agus agus í ag éirí gur chuala sí rud trom ag titim. D'aithin sí é mar an tábla cois leapan.
Ansin chas an Cróinéir chuig an tráthnóna roimhe sin. An raibh Mrs. Cavendish gar don bhúdóir le linn na hargóna?
D'fhéach Hastings ar a haghaidh. Bhí sos ann sula bhfreagrófaí — ní fada, ach fada go leor dó a thabhairt faoi deara.
Bhí, ar sise. Bhí sí ina suí lasmuigh den fhuinneog oscailte, ag léamh. Bhí sí gar go leor chun éisteacht.
Agus ar chuala sí?
Chuala sí guthanna, ar sise. Níor éist sí go cúramach. Ní bhíodh sí de nós ag éisteacht le comhráite príobháideacha.
Bhrúigh an Cróinéir í. D'admhaigh sí, sa deireadh, gur chuala sí Mrs. Inglethorp ag rá rud éigin faoi scannal idir fear céile agus bean chéile. Taobh amuigh de sin, ar sise, ní raibh cuimhne aici ar aon rud eile.
Níor bhí an Cróinéir sásta ar fad. Bhí Hastings cinnte go raibh níos mó ar eolas aici. Ach níor brúdh í níos mó, agus ceadaíodh di suí síos.
Thug cailín siopa darb ainm Amy Hill fianaise go ndíol sí foirm uachta tráthnóna an 17ú le gairdineoir óg ó Styles darb ainm William Earl. Ansin thug William Earl agus fear darb ainm Manning fianaise gur bhí siad ina bhfinné ar dhoiciméad a síníodh. Dúirt Manning go raibh sé timpeall a ceathair go leith. Cheap William go raibh sé beagáinín níos luaithe.
Bhí Cynthia Murdoch gearr. Níor chuala sí aon rud, chodail sí tríd an oíche ar fad, agus ní dhúisigh sí go dtí gur tháinig Mary Cavendish go dtí a seomra.
Glaodh ar Evelyn Howard. Thaispeáin sí litir a scríobh Mrs. Inglethorp chuici tráthnóna an 17ú, ag iarraidh orthu an argóint eatarthu a chur ina gceart. Léirigh an litir grá agus mian athmhuintearasa.
Dúirt an Cróinéir nach raibh aon rud nua nó praiticiúil sa litir.
Dúirt Miss Howard go léirigh sé go bhfuair Mrs. Inglethorp amach go díreach roimhe sin gur mheall a fear céile í.
Dhírigh an Cróinéir ar an bpointe nach ndúirt an litir sin.
Dúirt Miss Howard go raibh eolas maith aici ar conas a smaoinigh Mrs. Inglethorp, agus go raibh sí cinnte ina léamh féin. Chuir sí leis go raibh sé seo ar fad i bhfad níos faide ná mar a bhí gá leis, toisc go raibh an freagra soiléir do dhuine ar bith a bhí toilteanach é a fheiceáil.
Stop an Cróinéir í sula bhféadfadh sí an freagra a rá.
---
Ansin glaodh ar Albert Mace. Bhí sé ina chúntóir i siopa poitigéara, agus bhí sé eaglach go soiléir. Sheas sé ag tosach an tseomra agus d'fhreagair sé gach ceist i nguth a bhí ag crith.
Tráthnóna Dé Luain — an 16ú, ní Dé Máirt — dhíol sé stricníne le Alfred Inglethorp. Dúirt Mr. Inglethorp go raibh sé ag iarraidh madra a nimhiú. Níor lean Mace an gnáthnós roimh an díol, toisc go raibh Mr. Inglethorp ina phearsa aitheanta ó Styles Hall, agus níor shíl Mace go raibh gá le cúram le duine den chineál sin. Shínigh Mr. Inglethorp an clár nimhe. Taispeánadh an clár don chúirt.
Glaodh ar Alfred Inglethorp ansin.
Sheán sé gach rud, agus shéan sé go suaimhneach é. Níor cheannaigh sé stricníne. Ní raibh madra ag Styles a raibh gá le nimh dó. D'fhéach sé ar an iontráil sa chlár agus dúirt sé nach an síniú aige féin a bhí ann. Tharraing sé clúdach litreach as a phóca agus scríobh sé a ainm ar a chúl. Bhí an lámhscríbhneoireacht go soiléir difriúil ón iontráil sa chlár.
Bhí Mace, ar sé, ina dhéanamh meancóige.
D'fhiafraigh an Cróinéir cá raibh Inglethorp tráthnóna Dé Luain.
Dúirt Inglethorp nach raibh cuimhne chruinn aige. Cheap sé go raibh sé amuigh ag siúl. Ní raibh cuimhne aige cén treo. Ní bhfuair sé aon duine ar an mbealach ar aithin sé é.
"Tá cuma ar an bhfear go bhfuil sé ag iarraidh é féin a ghabháil," arsa Poirot de chogar le Hastings.
Dúirt Inglethorp nach raibh aon argóint idir é féin agus a bhean chéile Dé Máirt tráthnóna. Bhí sé amuigh as an teach an tráthnóna ar fad. Bhí na finnéithe a dúirt a mhalairt mícheart.
Maidir le focail deireannacha a mhná céile — thug sé aghaidh ar an bpointe seo é féin, gan fiafraí de. Dúirt sé gur cosúil é féin agus Dr. Bauerstein ó thaobh airde agus tógála de, agus go raibh féasóg chosúil ag an mbeirt acu. I seomra dorcha, agus í ag fulaingt go géar, d'fhéadfadh a bhean an dochtúir a mheascadh leis féin go héasca. Ní glaoch cúiseamh a bhí san *Alfred*. Glaoch cabhraigh a bhí ann, dírithe air féin, ach seolta go mícheart tríd an bpian agus an mearbhall.
"Cliste," arsa Poirot go ciúin. Níor dúirt sé an gcreid sé é.
Faoin gcaife: dhearbhaigh Inglethorp gur dhoirt sé an cupán dá bhean chéile tar éis dinnéir. Ach níor iompair sé chuici é. Glaodh é chuig an doras tosaigh chun fáilte a chur roimh chuairteoir, agus d'fhág sé an cupán ar bhord an halla. Nuair a tháinig sé ar ais, bhí sé imithe. Níor aithin sé cé a thóg é.
Thug Hastings faoi deara go príobháideach nach bhfuair aon rud díobháil ón deis níos luaithe. Dhoirt Inglethorp an cupán. Bhí sé leis féin leis sular fhág sé ar an tábla é. Bhí sin go leor.
Leag Poirot a lámh ar ghéag Hastings agus chlaon sé a cheann i dtreo an dorais. Bhí beirt fhear ina suí ansin nach raibh ann roimhe sin. Bhí duine amháin beag agus géar-ghnéitheach, le súile dorcha a bhog go leanúnach timpeall an tseomra. Bhí an duine eile ard agus fionn.
"Is é an duine beag an Cigire Bleachtaire Japp," arsa Poirot de chogar. "Scotland Yard. Tá a chara freisin ann. Tá rudaí ag bogadh, mon ami."
D'imigh an giúiré. Níor fhan siad i bhfad. Nuair a tháinig siad ar ais, thug an ceann foirne an breithiúnas go soiléir.
Dúnmharú toiliúil ag duine nó daoine anaithnide.